ხენეში

გაცლა

 

გიტოვებ ჩვენს ქალაქს,

ჩვენს ერთად გავლილ ქუჩებს,

ჩვენი ძაღლის საფლავს,

ჩვენს არდაბადებულ შვილებს,

ყველა წმინდანის სახელობის ქუჩას,

მთაწმინდასვაგზალს

ოღონდ გორგასლის დაივიწყე 16

ოღონდ ფეხი აღარ დადგა აქ და

 

ტკივილების ბაქანზე

საითღაც მიმაქვს ზურგზე აკიდებული საკუთრი ფიტული

ჩემი ხმის ხმა მოაქვს უცნობი მხრიდან ქარს

მე მე ვარ ვფიქრობ, თითქოს, მაგრამ მე მე არა ვარ!

ძაღლყურძენასავით მონატრება მუცელს მისერავს.

რომ შემეძლოს შენი სისხლის ოყნებს გავიკეთებდი,

ყველა შენი ხსოვნისგან გამოვრეცხავდი თავს და დავმშვიდდებოდი

ალბათ.

 

უწყინარი თამაშები

დავიღალე შენი გართობით,

გამომიღე,

გამოიღე ეგ თოფი!

ეგ თოფი გამოიღე და

რეპროდუქციულ ადამიანებზე ინადირე.

შიშით მე ნაყოფს ვერ მოვისხამ,

რამეთუ არა არს ხე კეთილი,

რომელმან გამოიღოს ნაყოფი ხენეში და

არცა კუალად ხე ხენეში,

რომელმან ყვის ნაყოფი კეთილი (1).

გამოიღე ეგ სანადირო თოფი ჩემი მყიფე,

დახავსებულიყრუუსინათლო საშოდან.


ათას კონდომში და შიშში გახვეულს

როგორ გელოდი

უნაყოფო მიწიდან გადახვეწილ თესლს,

როგორც მიწა გაზაფხულს.

(ჩემი საშო შიშით არა შობს!
ჩემი საშო შიშით არა შობს!
ჩემი საშო შიშით არა შობს!)

 

ეფემერები ნაპრალებიდან

ჩემში ჩატოვებულ პრეზერვატივებს გამოვიღებ,

გამოგამწყვდევ და გამოგგუდავ ისე,

როგორც ჩვენი პოტენციური შვილები გამოგუდე მათში.

მინდა გიყურო როგორ ლპები

და წყლად იქცევი მეორე დღის სპერმასავით,

მინდა შენი ლპობის სუნმა ცხვირი ამიწვას.

 

ალუზიები ცხენთევზაზე

ინდაურის ბუმბულით ნელნელა ვიხსნიდი ხოლმე ჭიპს,

ვანძრევდი,

გათავებისას სისხლმდინარე ხვრელში ვიმიზნებდი

და მზესმიპყრობილი სახით ველოდი, რომ

გვამში სიცოცხლე დაიძვრებოდა.

 

სიყვარულისსტანოკი”

შენ გეგონია ლეკვი შვილობას გაგვიწევდა?

გგონია ძაღლები იმიტომ ტყნაურობენ,

რომ ჩვენ შვილები გვაჩუქონ?

რომც არ მომკვდარიყო

და ჩვენთან ყოფილიყო

გგონია მის მშობლებად ვიგრძნობდით თავს?

შვილს კი არა მისგან გასართობ,

სიყვარულის მანქანას ველოდით.

ყოველდღე ნაყინის დაზგასავით

რომ მიგვეშვირა ვაფლის ჭიქები

და სიხარული პორციებად ჩამოესხა.

ამიტომაც ადგა და დაგვადო.

 

ინტერვიუ საავადმყოფოდან

ხმამაღლა დავფრატუნებ სახლში,

რომ მარტოობას სიჩუმე დავურღვიო.

ვალაგებ ფოტოებსრეცეფტებსძველ აფიშებს, ანკეტებსმისალოც ბარათებს,

წერილებს წლებისთვეებისმერე დღეების მიხედვით

სხვა რა ვაკეთო?

წარსული გაიყოლა

აწმყოს სხვებს ურწყავს

და მომავალი...

ფოტოებზე, დიაგნოზებში და 
კომუნალური გადასახადების ფურცელებზე 

გამოწერილი გვარ-სახელის გარდა რაღაა ჩემსგან?!

 

ასფიქსია

ჩვენი საწოლის თავთან ვზივარ,

წარსულის ნარჩენებით ფეხებთან,

ჯანმრთელობის დამადასტურებელი ანკეტები,

გინეკოლოგის ჩანაწერებიაფიშებიფოტოები

წლებისთვეებისდღეების მიხედვით,

კომუნალური ქვითრები უახლესი რიცხვებით,

ჩემი არსებობის დასტური.

ლენცოფას კვირტებს ვლოღნი,

აღარ მინდა რეცეფტებს და დიაგნოზებს ველოდო.

ქალაქგარეთ წადი,

ჩვენი არ შემდგარი შვილების და ძაღლის საფლავს მიხედე,

სუსხიანი ქარი რომ დაზმუით

და მწკლარტე სუნი ასდით პრეზერვატივებში გამონასკვულებს.

სხეულს გამოვივსებ,

ერთი სიმღერა შენი ღირსი რომ ვერ იმღერა.

(უქმად არჭია ხენეშ ხეში პრიალა ცული)

ფესვებით შემყავს კონიოები(4) გამშრალ მუტელში და

ანგელოზების საყვირები უკრავან შხამიან სოლოებს ჩემში (5)

 

  •          
  • 1 – სახ. ლუკასი VI / 43 ვინაიდან არ არის ვარგისი ხე, რომელმაც გამოიღოს უვა-
    რგისი
     ნაყოფი,
    და არც უვარგისი ხე, რომელმაც გამოიღოს ვარგისი ნაყოფი.
  • 2 – კონიო ყვავილია, რომელსაც შეუძლია ცენტრალური ნერვული სისტემის მწყობრიდან გამოყვანა, ადამიანის კრუნჩხვებში ჩაგდება, კუნთების შეკუმშვა და მოკვლა.
  • 3 – ანგელოზების საყვირი, – ყვავილი რომელიც შეიცავს ძლიერ ტოქსიკურ ნივთიერებებს, მისგან გამოყოფილ სკოპოლამინს 
    კანი და ლორწოვანი გარსი იწოვს და მისი სახეზე 

    შეყრაც კმარა ადამიანის მოსაკლავად.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *