კოლაჟი - ზაზა ბურჭულაძის "ტურისტის საუზმე"-ს მიხედვით
ის იყო, ზარი დაირეკა და ჩვენც საკლასო ოთახში შევცვივდით, რომ მეორე ჩემმა კლასელმა, სანდრო ჟურულმა მგონი შემთხვევით, ცირას ფეხი გამოსდო და წააქცია, ამ უკანასკნელს სკოლის კაბა ისე წამოეხადა, რომ კოპლებიანი ტრუსიკი გამოუჩნდა. ცირა მშვიდად წამოდგა, წინსაფარი შეისწორა, ჟურული ელვისებრ მოიგდო მხარზე ბატკანივით და, ისე დასცა ძირს, მთელ კლასს უნებურად აღმოხდა აღტაცების - ვაა!
*
რამდენიც გინდა წერე შენ,
შამპანურის ფასდაკლებას მეტი გულმოდგინე მკითხველი ეყოლება,
ვიდრე შენ ლექსებს.
რამდენიც გინდა გაძაღლდი,
საჭირო ადგილზე მაინც ვერ დაიყეფებ.
რამდენიც გინდა ატარე ეგ გზები
იქ მაინც ვერ მიხვალ შენ და
ასანთის ყუთშიც რომ ჩაეტიო,
შენი ადგილი მაინც არსად იქნება.
იმასაც ვერ გაბედავ, ჩუმად გაუკუო უფროსს კაბინეტში და
ოც წამს მაინც დასაჯო უსამართლობისთვის,
შენ იცი, დიდი ძიებისთვის ერთი მოჯმა ხარ და
პატარებისთვის ვიღაც პიდარასტი,
თბილისური ხალიჩასავით ჭრელი და დახეული.
რამდენიც გინდა მოერგე, უფრო მეტად და უფრო თვინიერად,
თავაზიანად მიწერე და ლაზათანად დაემშვიდობე
იჟონგლიერე სტერეოტიპებით, მაინც ვერ დაეწევი იმათ.
შენი ბიკოვი, რობი იბორი, შენი საკამოტო და ალვა ნოტო, კაზუჰიკო იამაგუჩი, სხვანი, სხვანი და სხვანი ნაზად გაირჭე ტრაკში
რამდენიც გინდა თავით ფეხებამდე ლოკე შენი კაცები,
ქუჩაში შეგხვდებიან და თვალს მოგარიდებენ,
შენ მკრთალ შუქზე მოიტყვნები და
თავს დაიმშვიდებ მერე, რომ რომანიტიულია შუქები ასე.
შენ შეგიძლია ხუთწლედი გაიარო ოთხწლედში,
მაგრამ საკმარისი არასოდეს იქნები და იცი რატომაც…
შენ არ გეხება გეომეტრიული პროგრესია,
მათემატიკური ლოგიკა სიმეტრიასა და გამრავლებაზე
და გადამალული იქნები ყოველთვის თვითმკვლელის თოკივით.
ისინი ხალხს ჩეხავენ, შენ კი ლექსებს წერ და სიმღერებს მღერი სევდიანს. იდექი და უძღვენი ცათამბჯენ უსამართლობას ცასმიბჯენილი წყევლები, ისინი შეთქვლეფენ შენ ენას და შენ სიმღერებს, შენ სიყვარულს, შენ წარსულს და ოცნებებს, შენ კი მარადი ქვრივივით დადგები, მძიმე ჟალუზებივით დაშვებ ქუთუთოებს და არავის შეაწუხებ.
აი ჰუმანისტი!
ნამდვილი ჰუმანისტი!!!
- ცხადია, მზრუნველობამოკლებულ ბავშვებს უნდა დავეხმაროთ, მაგრამ რა ვუყოთ მზრუნველობამომატებულებს? რა უნდა ვუყოთ "მზრუნველობამომატებულს" მწერლებმა? უნდა დავთვალოთ სიტყვაში მარცვლები, მერე ასოები, ვიფიქროთ ამ სიტყვის მოკლე ვერსიაზე და გამოვაქვეყნოთ რაიმე უფრო არახრწნადი, მას.მოხმარების სიტყვა.
რამდენიც გინდა ძვლით მიიტყუო სიმართლე,
ვერ შემოიჩვევ, სახლში არ შემოვა, –
აი დღეს მაგალითად, მთელი ვედრო მოკლული ჩიტები შეაგროვა ბაღში ალისამ, იმდენი არის კიდევ, რამდენიც გინდაო…
ამაზე ამბობს ტარიელ ჭანტურია, – ქრისტეს გავცვლი სატანაში, ქრისტეს გავცვლი სატანაში, გოლგოთაზე მომეხმაროს ოღონდ მე ჯვრის ატანაში.
Naked lunch
Collage – based on Tourist’s Breakfast by Zaza Burchuladze
Upon the ringing of the bell, we all rushed into the classroom. Just then, my classmate Sandro Zhuruli—apparently by accident—tripped Tsira and knocked her down. The latter’s school dress slipped off in such a way that her polka-dotted panties became visible. Tsira calmly rose, adjusted her apron, then, in a flash, slung Zhuruli over her shoulder like a lamb and slammed him to the ground so forcefully that the whole class involuntarily burst out in admiration — Wow!
*
Write as much as you want—
A champagne sale will attract more thoughtful readers
than your poems ever will.
Act like a dog as much as you can—
Still you can’t bark where it matters.
Tread every road as much as you want—
Still you’ll never reach the destination
and even if you fit into a matchbox,
Still you wouldn’t find the right place for you.
You wouldn’t even dare to fart quietly in your boss’s office
and punish him for injustice, for twenty seconds at least.
You know, to the big fish you’re just a piece of shit,
and to the smaller ones, you’re just some kind of deviant.
Colorful and torn—like a piece of Tbilisi carpet,
adapt as much as you like, adapt increasingly submissively,
reply politely and say goodbye with grace,
juggle with stereotypes—
Still, you’ll fail to catch up with them.
Your Bykov, Roby Ibor, your Sakamoto and Alva Noto, Kazuhiko Yamaguchi,
The rest, the rest, and the rest—
gently shove them up your ass.
Lick your men from head to toe as long as you want,
they’ll meet you in the street and avert their eyes.
You’ll get fucked in the dim light
then comfort yourself that this lighting is romantic.
You can get an MA in a year,
but you’ll never be enough—and you know why…
Geometric progression doesn’t apply to you,
nor the mathematical logic of symmetry and multiplication,
and you’ll always be hidden away like a suicide rope.
They butcher people, while you write poems and sing sad songs.
Stand still and dedicate sky-leaning curses to skyscraping injustice;
They’ll devour your tongue and your songs,
your love, your past, and your dreams,
and you’ll stand like an eternal widow,
lower your eyelids like heavy blinds and disturb no one.
Here you are—a humanist!
A true humanist!!!
— Of course, we should help underprivileged children, but what should we writers do about the over-privileged ones? What are writers supposed to do with the over-privileged? Should we count syllables in a word, then letters, think of a shorter version of this word, and publish some less decaying mass market word?
No matter how much you try to lure the truth with bones,
you can’t tame it, nor will it enter your home—
Today, for example, Alice gathered a whole bucket of dead birds in the garden.
There are many more, she said…
Here is what Tariel Chanturia says about this:
“Christ I’d trade for Satan, Christ I’d trade for Satan—
if only would he take his share
and help me with the cross I bear.”
Translated by Inga Jghenti
6 thoughts on “შიშველი საუზმე”