მე ვიქნბი მამაჩემი რომელმაც არ დამილია არსობის პური
და მამაგრებდა პიროვნული დესტაბილიზაციის დროშას.
მე ვიქნები დედა Continue reading პოსტაპოკალიფსური ლოცვა

ტანგაბუჟებული,
მთელი დღე.
მთელი ცხოვრება.
33 წლის წინ შვილად მოქოქილი სათამაშო Continue reading * * * (სადედოფლო კაბა მეცვა…)

თესლურად ვძვრები მიწიდან,
თესლთა თესლი ვარ!
თესლი ვარ! Continue reading თესლის ბიდონი

მე გადაღლილი, ფოკუსარეული
უფრო გაშტერებული თვალებით შევყურებ იმის ნათებას.
ჩემი ავტობუსი მოდის და ჩაივლის
ეს კი ციმციმებს,
ავტობუსების დაფა, – ქალაქელი ციცინათელა.
Continue reading * (ქუჩაში გამოსული ყველა…)

სადარბაზო ზანზარებს,
ისე უსმენს ტელევიზორს
ჩემი 87 წლის მეზობელი. Continue reading დიდება ჩვენს მინისტრს, ენერგეტიკის!

არ დაიჯერო,
ამ ზამთარში, ამ საშობაოდ,
ამ ნათურების ნათების Continue reading * (ახლა რუსთაველზე მივდივარ…)

ზოგჯერ ყველაფერი ისე დაგვიანებულია,
რომ დასასრულად სიკვდილიც კი გვიანია Continue reading * (მიცვალებულები არ ტირიან)