*** ერთი დარტყმა და თექვსმეტნახევარი წლისამ,  ძირს დავაგდე მამაჩემიაყროლებული, ნამდვილი ნაბიჭვარი ორი დოლარი გამოვართვი დედას დაკაი ხანი ფეხი აღარ დამიდგამს იმ სახლში. 1937 წელი იყო, ლოს-ანჟელესი ნამდვილი ჯოჯოხეთი ვენაში იყავი გეგონებოდა ისე დუღდა და ისე ბნელოდა ქალაქში. უფროს ბიჭებთან ვძმაკაცობდი ერთფეროვანი დღეები ჰქონდათმძიმე ჰაერს სუნთქავდნენბენზინგასამართ სადგურებს ძარცვავდნენ, სადაც ფული თითქმის არასდროს იყო.ჩვენგან რამდენიმე იღბლიანი ნახევარ განაკვეთზე ვმუშაობდით Western Union-ის კურიერადნაქირავებ ოთახში გვეძინა, რომელშიც გადახდილიც არ … Continue reading ჩარლზ ბუკოვსკი * ერთი დარტყმა და…