-ვეღარ ვუსმენ შენს ხმას, ცათაფრანად რომელიც მიხმობს. -გადატანითი მნიშვნელობით კი არ ვამბობ, მართლა სიკვდილი იშოვა. 3 კვირა არ იყო გასული რომ მოკლედ, პაატა მოკვდა იქ. Continue reading ბედნიერება NH2 (დავით ხორბალაძე & ანდრო დადიანი)
თავის მაგივრად ლულა მაქვს ინფორმაციით გატენილი
რაღაც ნესტიანი სახეს მიფარავს… Continue reading მარია ჩუპრუნენკო – სიმღერა
გეთანხმები, ყველა პოეტი ძაღლია!
მაგრამ დამიჯერე კარგია მათთან სიახლოვე. Continue reading დუმიტრუ ფანფაროვი – ომის ლექსი
მე ვარ ყველაზე სათუთი ადამიანი, რომელიც გინდოდა ოდესმე მაინც ყოფილიყო შენს სიახლოვეს. Continue reading იოზეფინე ბერგჰოლცი / *** (მე ვარ ყველაზე სათუთი ადამიანი…)
დაბლაგვებული ზამთრის კბილები
უკვე არაფერი მიღრღნის გულს. Continue reading რომც ვთქვა
ბრმა მამა მიჰყავს კლინიკაში ქალიშვილს კბილების ამოსაღებად და შვილი ამშვიდებს – შენი შიში ჩავლილ დაღმართებს მამავ!
შენი შიში დაღმართებს! Continue reading სარაბანდა დავიწყებულ სასვენ ნიშნებს
ისე ძვირია ახლა სათნოება.
ისე ძვირია ახლა იმედი.
Tuba mirum!
tuba mirum spargens sonum!!! Continue reading TUBA MIRUM
მაგისტრატურის სტუდენტი ვარ,
თითქმის ოცდაოთხის.
ერთმა გოგომ დამპატიჟა ლუდის ბარში,
გული საშინლად მიცემდა… Continue reading The Sound of Silence
თესლი ვარ, თესლი, თესლი ვარ,
თესლი ვარ აბრაამისა,
თესლი ვარ ისააკისა,
ფარეზის რძისფერი თესლი ვარ,
თესლი, თესლი ვარ, თესლი ვარ! Continue reading თესლის ბიდონი
„ბრეკეკეკექს, კოაქს, კოაქს! ბრეკეკეკექს, კოაქს, კოაქს!“
არისტოფანე „ბაყაყები“
რას შობი?
რავი შენ?
რას შობი?
